Bana neler öğretmiştin,

Unutmadım öğretmenim.

Ama gel gör yine adam

Olamadım öğretmenim.
 

Ezberledim hep dersini,

Yaşattılar hep tersini,

Mutluluğun adresini,

Bulamadım öğretmenim.
 

İnsanlığın adı para,

Bu hayatın tadı para,

Ne gerek var kitaplara,

Anlamadım öğretmenim.
 

Hani doğru bükülmezdi,

Hani haklı ezilmezdi,

Hani dağlar yıkılmazdı?

Yıkıldım ben öğretmenim.
 

Defter başka, kalem başka

Yaşadığım alem başka

Şöyle güzel, gerçek aşka

Düşemedim öğretmenim.

Saygı dedim, anlayan yok

Vefa dedim, tanıyan yok

Dostluğu da bir bilen yok

Göremedim öğretmenim.
 

Her şey yerli yerinde mi,

Bütün sırlar derinde mi,

Suç bende mi, evrende mi?

Bilemedim öğretmenim.
 

Sakın gitmesin ağrına,

Bir hevesim yok yarına,

Utanacımdan mezarına

Gelemedim öğretmenim.

Affet beni öğretmenim...

Ahmet Selçuk İLKAN